Αθήνα – Γένοβα

Γειτονικές χώρες, κοινές αντιλήψεις πολλές φορές, κοινά βαλλιστικά πορίσματα και κοινές αποφάσεις δικαστηρίων άραγε; Στην δολοφονία του Carlo Guliani, η Ιταλική Αστυνομία είχε ανακοινώσει ότι η σφαίρα εξοστρακίστηκε σε πέτρες διαδηλωτών. Είδατε πόσο εύκολα παίζουν μπιλιάρδο οι σφαίρες των αστυνομικών; Από την άλλη το 2003 η δικαστής Ελένα Νταλόιζο έκρινε αθώο τον αστυνομικό Μάριο Πλακανίκα, ο οποίος σκότωσε τον Τζουλιάνι στις 20 Ιουλίου 2001 κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στη Γένοβα. Αθωώθηκε επίσης και ο οδηγός του αστυνομικού οχήματος που πέρασε πάνω από το σώμα του Τζουλιάνι αμέσως μετά τη δολοφονία του. Η δικαστής έκρινε ότι ο αστυνομικός ενήργησε υπό καθεστώς τρόμου και αιτιολόγησε την πράξη του ως “αυτοάμυνα”, καθώς απειλείτο η ζωή του “δεχόμενος επίθεση από το Τζουλιάνι (με πυροσβεστήρα) και άλλους μασκοφόρους διαδηλωτές”.

13 από τους 19 κατηγορούμενους κρατικούς προστάτες της δημόσιας τάξης, καταδικάστηκαν με μικροποινές από ένα μήνα μέχρι 4 χρόνια και όλοι αφέθηκαν ελεύθεροι με αναστολή.  Από τα 100 χρόνια συνολικά που ζήτησε ο εισαγγελέας, επιβλήθηκαν μόλις 35.

Είδατε πόσο κοινά μπορεί να είναι ή να γίνουν κάποια γεγονότα. Πόσο κοινές μπορεί να είναι οι αστυνομίες όλου του κόσμου; Και μετά σκέφτομαι ότι στην αρχαία Αθήνα  ”αστυνόμοι” ήταν μόνο σκλάβοι. Κανένας ελεύθερος Αθηναίος δεν καταδεχότανε να ασκήσει τέτοιου είδους καθήκοντα.